Tijdens de herfstvakantie was ik met een vriend in Gran Paradiso.  Gran Paradiso is het oudste Nationaal Park van Italië. Het ligt in  het noordwesten van het land nabij de Mont-Blanc. De hoogste top is de Gran paradiso en is 4061 m hoog.

We verbleven in een verlaten dorp of gehucht langs een rivier. Een bevriend koppel ( Dany en Karina ) hebben er een huis waar we konden logeren.

Het dorpje “Boschiettiera” is enkel te bereiken via een wandelpad doorheen een prachtige vallei, wat deze locatie zeer uniek maakt.

Tot de jaren vijftig was het dorpje nog bewoond. De inwoners leefden vooral van de kaasproductie.  Het dorp was omgeven door terrasbouw waar allerlei teelten werden op verbouwd.

De mannen met de zonen verlieten tijdens de winter het dorp om te gaan werken in Frankrijk als o.a. schoorsteenveger, glazenier, ketellapper……

Nu ligt het dorp er verlaten bij, naast de vervallen huizen zijn er ook enkele gerenoveerde huizen die gebruikt worden als vakantiewoning.

Het is een belevenis om hier te verblijven, weg van de wereld. Alles is hier aanwezig, op vijf minuten stappen is er zelfs een bron met drinkbaar water.

Vanuit Boschiettiera zijn we hogerop gegaan naar “Bivacco Davito”. Het was een lastige tocht, vnl in de mist gedurende vijf uren. Maar eenmaal boven werden we getrakteerd op een uniek landschap.

We zaten nu boven de wolken, rondom ons  zagen we overal bergtoppen en de vallei was verstopt onder een tapijt van wolken.

Op deze hoogte had de winter reeds zijn intrede gedaan. Ondanks de kou konden we ons opwarmen aan de prachtige landschappen.

Deze plek was tevens een ideale observatieplaats, dagelijks konden we gemzen zien en eenmaal een dikke vos.

Dany en Karina in hun huisje.

Dit was enkele dagen onze verblijfplaats "Bivacco Davito"

Deze foto is genomen om drie uur in de nacht van bij de Bivacco.

Toen we boven kwamen stonden we boven de wolken.

Deze rivier loopt langs het dorpje "Boschiettierra".