Een prachtige vink
Juist voor het huidig winteroffensief verliet ik Bulgarije. Op dat moment vroor het stenen uit de grond tijdens de nacht en overdag schommelden de temperaturen omstreeks het vriespunt.
Jaarlijks start ik met het voederen in de tuin van het vakantiehuis Probuda in november. De voedertafel is een robuust houten gedrocht met een dak en een grote petfles van enkele liters waarbij de bodem is verwijderd. Aan de petfles zijn 3 houten latten bevestigd waardoor de fles netjes omgekeerd op de voedertafel staat met de opening enkele centimeters verwijderd van de bodem van de voedertafel. Op die manier moet er zeker niet dagelijks gevoederd worden. Wanneer de voederbak en petfles helemaal gevuld zijn is dat ongeveer 8 kg zonnebloempitten en tarwe.
De zonnebloempitten vallen zeer in de smaak bij de meeste vogels en zeker bij de appelvinken. De voedertafel staat onder een prachtige notelaar. De vogels gebruiken de takken om aan te vliegen. Sommige takken zijn getooid met prachtige korstmossen waar de beste graffiti artiesten een puntje aan kunnen zuigen.
Wat nog opviel was het kleurenpallet. De monochrome bruine kleuren van de achtergrond in combinatie met de kleuren van de appelvink waren zeer complementair. Naast de kleuren is ook het gedrag van die appelvinken opvallend. In de winter vormen ze groepen om voedsel te gaan zoeken. Ondanks ze dan elkaar nodig hebben om voedsel te zoeken zijn ze toch dikwijls onverdraagzaam nabij de voedertafel. Regelmatig ontstaan er korte bekvechtmomenten die wel interessant zijn om te fotograferen, zeker in die natuurlijke setting. Ik huiver een beetje van het woord setting, want dikwijls wordt dit geassocieerd met een kunstmatig inrichten van een bepaalde fotolocatie.
Ik telde meer dan 20 appelvinken op dat moment, ook vele kepen, mezen, gaaien waren op dat moment aanwezig.
Meer foto's te zien op instagram ludogoossensnatuurfotos

A Beautiful Finch

Just before the current winter offensive, I left Bulgaria. At that time, the temperature was very low at night, and during the day, temperatures hovered around the freezing point.
I start feeding the birds in teh garden of the vacation house Probuda every year in November. The feeding table is a sturdy wooden contraption with a roof and a large plastic bottle of several liters, with the bottom removed. Three wooden slats are attached to the bottle, so it stands upside down on the feeding table with the opening a few centimeters above the table's surface. This way, feeding doesn't need to be done daily. When the feeding tray and bottle are fully filled, that amounts to about 8 kg of sunflower seeds and wheat.
The sunflower seeds are highly appreciated by most birds, especially the hawfinches. The feeding table is under a beautiful hazel tree. The birds use the branches to land. Some branches are adorned with stunning lichens, which even the best graffiti artists could learn something from.
What also stood out was the color palette. The monochrome brown background, combined with the colors of the hawfinch, was very complementary. In addition to the colors, the behavior of these hawfinches is also striking. In winter, they form groups to search for food. Even though they need each other to find food, they are often intolerant near the feeding table. Frequently, short squabbles arise, which are interesting to photograph, especially in such a natural setting. I shudder a bit at the word "setting," as it is often associated with artificially arranging a specific photo location.
At that moment, I counted more than 20 hawfinches, along with many finches, tits, and jays.
More photos can be seen on Instagram: ludogoossensnatuurfotos