Deze lente waren de amfibieën massaal aanwezig tijdens de voortplantingsperiode. Een strenge winter zorgt ervoor dat Kikkers, Padden en Salamanders niet ontwaken tijdens hun winterslaap en zo geen onnodige energie verliezen. Direct na de winterslaap spoeden de diertjes zich naar de voortplantingsgebieden (meestal poelen) om te paren en eitjes te produceren, en dit vergt zeer veel energie.

Ook de overzetacties zullen een positieve invloed hebben op de populaties, die langzaam toenemen. Vorig jaar zijn er in het Drongengoedbos 1500 amfibieën overgezet en dit jaar waren dit 3000 diertjes.

Na de Padden en de Bruine kikkers is het de beurt aan de Salamanders. De Kleine watersalamander is de meest algemene soort in Vlaanderen, in Wallonië is hij een schaarse verschijning. Ondanks zijn naam is hij niet de kleinste, de Vinpootsalamander is nog kleiner.

Het waren ongeveer mijn eerste onderwaterfoto's. Het was uren wachten tot er enkele exemplaren voor de lens kwamen. Het is een nieuwe wereld die nu voor mij zichtbaar wordt, het is een verademing.

De klomp eieren (kikkerdril) is van de Bruine kikker, het snoer met eitjes is van de Gewone pad. De snoeren zitten steeds rond waterplanten gewikkeld, hier zitten de eitjes tussen Fonteinkruid.