The last frontier
Alaska, de grootste staat van Amerika, was mijn reisbestemming. Met een 4-koppig gezelschap hebben we gedurende 3 weken Alaska bezocht. Twee weken een rondreis met een motorhome en de laatste week met een binnenvlucht naar Katmai Nationaal Park, waar we op een camping verbleven.
Enkele persoonlijke indrukken over Alaska, zeer vriendelijke mensen, verlaten wegen, zelfgetimmerde krakkemikkige huisjes met steeds een aantal autowrakken in de tuin, en last but not least een wildernis om stil van te worden.
Immense bergmassieven doorsneden door vele gletsjers, bossen en toendra die verder reiken dan de horizon. Brede riviervalleien en moerassen. In het zuiden reiken de bergen en gletsjers tot in de zee en vormen prachtige fjorden.
Eind augustus waren we in Denali Nationaal Park, door de intense herfstkleuren stond dit gebied als het ware in vuur en vlam. Denali is een berggebied, de Mount Mc Kinley is met zijn 6194m de hoogste berg van Noord-Amerika. Dagelijks konden we Bruine beren waarnemen die druk in de weer waren met het eten van bessen, ook hadden we verschillende ontmoetingen met Elanden, Kariboes, Dall Sheeps en Grondeekhoorns.
In het zuiden in de buurt van Seward waren de Zeeotters de attractie. Zeer galant bewegen ze in het water, de rollende beweging die ze op sommige momenten steeds herhalen deed me denken aan een choreografie.
Katmai Nationaal Park was onze laatste bestemming. Dit gebied is enkel te bereiken met een watervliegtuig. In zware storm zijn we veilig geland op het meer nabij Brooks Camp. Brooks Camp bestaat uit een aantal lodges een camping en een cafetaria. Bij aankomst wordt iedereen voorbereid door de rangers over hoe je moet omgaan met de beren. Ook op Brooks Camp zelf kan je beren tegen het lijf lopen.
Dit is het gebied bij uitstek voor de Beren. In de zomer en nazomer verzamelen ze rond “brooks River” om op Zalm te vissen. In juli komt de Zalm massaal de rivieren ingezwommen om kuit te schieten. In september, na het kuit schieten, sterven de vissen . Tientallen Bruine Beren zijn in de weer om de stervende Zalmen te vangen en op te peuzelen. Het is leuk om die Beren bezig te zien, ze maken gebruik van verschillende vistechnieken, snorkelen, duiken en rennen in het water.
En ja we hebben wel degelijk Beren tegen het lijf gelopen, op een gegeven moment stond ik tien meter van de Beer, ik schrok even en bleef stilstaan en de gedachte dat ik niet zoveel gelijkenissen heb met een vis deed me even ontspannen. Dan langzaam achteruit en de Beer vervolgde zijn wandeling.










