De Braakman, in Zeeuws-Vlaanderen, is voor mij steeds als het ware een exotisch natuurgebied geweest. Ik herinner me mijn eerste bezoeken aan de Braakman, in de jaren zeventig met de wielewaaljongeren. In de winter waren de velduilen bijna altijd aanwezig op de noordelijke dijk naast de Braakmankreek.

De Braakman was aanvankelijk een zijarm van de Westerschelde, ontstaan in de veertiende en vijftiende eeuw tijdens de Elisabethsvloed. In 1952 werd de Braakman afgesloten en er werd 500 ha bos aangeplant.

Het natuurgebied maakt nu deel uit van de Ecologische Hoofdstructuur en in 2011 was de inrichting klaar. Braakman-noord is nu 320 ha groot. Het is een gebied waar je kan fietsen, wandelen en struinen door de natuur.

De westgeul is steeds mijn favoriete plek geweest, er zijn hier immers vele gradiënten aanwezig, als zout-zoet, droog-nat en dit met een kalkrijke bodem.¨Planten die typisch zijn voor duinvalleien kan je hier terugvinden als parnassia en vele verschillende soorten orchideeën.

Deze foto is genomen aan de westgeul. Na een koude nacht was het s'morgensvroeg bij zonsopkomst een prachtig moment bij de Westgeul.

L