Tijdens de herfstvakantie was ik met een vriend in Gran Paradiso.  Gran Paradiso is het oudste Nationaal Park van Italië. Het ligt in  het noordwesten van het land nabij de Mont-Blanc. De hoogste top is de Gran paradiso en is 4061 m hoog.

We verbleven in een verlaten dorp of gehucht langs een rivier. Een bevriend koppel ( Dany en Karina ) hebben er een huis waar we konden logeren.

Het dorpje “Boschiettiera” is enkel te bereiken via een wandelpad doorheen een prachtige vallei, wat deze locatie zeer uniek maakt.

Tot de jaren vijftig was het dorpje nog bewoond. De inwoners leefden vooral van de kaasproductie.  Het dorp was omgeven door terrasbouw waar allerlei teelten werden op verbouwd.

De mannen met de zonen verlieten tijdens de winter het dorp om te gaan werken in Frankrijk als o.a. schoorsteenveger, glazenier, ketellapper……

Nu ligt het dorp er verlaten bij, naast de vervallen huizen zijn er ook enkele gerenoveerde huizen die gebruikt worden als vakantiewoning.

Het is een belevenis om hier te verblijven, weg van de wereld. Alles is hier aanwezig, op vijf minuten stappen is er zelfs een bron met drinkbaar water.

Vanuit Boschiettiera zijn we hogerop gegaan naar “Bivacco Davito”. Het was een lastige tocht, vnl in de mist gedurende vijf uren. Maar eenmaal boven werden we getrakteerd op een uniek landschap.

We zaten nu boven de wolken, rondom ons  zagen we overal bergtoppen en de vallei was verstopt onder een tapijt van wolken.

Op deze hoogte had de winter reeds zijn intrede gedaan. Ondanks de kou konden we ons opwarmen aan de prachtige landschappen.

Deze plek was tevens een ideale observatieplaats, dagelijks konden we gemzen zien en eenmaal een dikke vos.

Dany en Karina in hun huisje.

Dit was enkele dagen onze verblijfplaats "Bivacco Davito"

Deze foto is genomen om drie uur in de nacht van bij de Bivacco.

Toen we boven kwamen stonden we boven de wolken.

Deze rivier loopt langs het dorpje "Boschiettierra".

Dijken zijn  stille getuigen van het gevecht tegen het water. De Meetjeslandse polders werden vanaf de late Middeleeuwen tot februari 1953 regelmatig het slachtoffer van stormvloeden. Het water kwam ver landinwaarts via de Braakmangeul en via de Zwingeul. Dijken werden aangelegd rond de geulen om de overstromingen onder controle te krijgen waarbij het achterliggende land kon ingepolderd worden.

Deze dijk is gefotografeerd te Assenede in de omgeving van de Grote Kil.

Eind juli heb ik gedurende twee weken IJsland bezocht. Ik had het geluk om vergezeld te zijn van twee IJslandspecialisten, Frank en Jan zie www.natureview.be .

IJsland is een eiland in Europa juist onder de Noorpoolcirkel dat drie maal groter is dan België. IJsland telt 330 000 inwoners waarvan 118 000 in Reykjavik wonen.

IJsland ligt op de breuklijn tussen de Euraziatische plaat en de Noord-Atlantische plaat. Die platen drijven langzaam uit elkaar en hierdoor groeit IJsland elk jaar 1 à 2 cm. Aangezien het eiland ook op een hot-spot ligt ( de aardkorst is hier maar 5 tot 10 km dik. Meestal is de aardkorst 35 tot 40 km dik) is dit de oorzaak van regelmatige vulkaanuitbarstingen. Gemiddeld is er een uitbarsting om de 10 jaar. Geologisch  is het eiland nog zeer jong, de oudste delen van IJsland zijn 20 miljoen jaar oud, wetende dat de aarde  4600 miljoen jaar oud is.

We hebben het Westen van IJsland bezocht met het schiereiland snaefellnes ( Arnarstapi en Ondverdarnes ) en het zuiden van de Westfjorden (Raudisandur, Latrabjarg en de Dynjandi watervallen). Verder ook nog het schiereiland Vatnsnes en de golden circle ( Geysir, Gulfoss, Pingvellir). IJsland is indrukwekkend mooi, zelfs een blinde kan  hier onder de indruk raken. 

Wild kamperen mag in IJsland op voorwaarde dat je niets achterlaat. Als je in de natuur naar het toilet gaat dan moet je bijvoorbeeld het wc papier verbranden. Hier kampeerden we wild nabij een beekje in de omgeving van Arnarstapi met een prachtig zicht op het nabije strand en baai.

Het licht in Ijsland is zeer speciaal en soms zeer feeëriek.

Dit is de rotskust op de punt van het schiereiland "snaefellsnes"

Papegaaiduikers broeden in holen in de grond op de kliffen. Enkel tijdens het broedseizoen gaan ze aan land, voor de rest van de tijd vertoeven ze steeds op de zee.

Het zijn schattige vogels met een als het ware melancholische gezichtsuitdrukking.

Noordse stormvogels zijn verwant met de albatrossen. Ze zweven alsof het niks is boven de golven van de oceaan. Dit was een zeer verlielf koppeltje.

Noordse sterns hadden vliegvlugge jongen en werden nog steeds gevoederd. De sterns broeden in het hoge noorden en overwinteren in de omgeving van Antarctica.

Het rode strand "ruadisandur"

Dynjandi waterval.

Elk jaar organiseert Natuurpunt, Bond Beter Leefmilieu en Green de "Big Jump". Jaren terug is deze actie spontaan ontstaan bij de Elbe in Duitsland, toen de Elbe nog een dode rivier was. Na grote inspanningen om de rivier terug proper te krijgen zwemt er nu terug zalm in de Elbe en broeden er terug zeearenden. De eerste jaren toen ik hier aan de Vrouwkenshoekreek kwam wonen ging ik af en toe langs bij de oude buurman, hij vertelde onder andere over de otters in de kreek in de jaren zestig. Ik hoop ooit hier terug otters te zien in de kreek.

Op 21 locaties in Vlaanderen werd gisteren gesprongen voor proper water. Ook in de Vrouwkenshoekkreek te Sint-Laureins en dat was "the place to be". Goedele Liekens, minister Joke Schauvliege en burgemeester Annick Willems sprongen voor proper water.

De Vrouwkenshoekkreek is sedert deze winter een bijzondere plaats want een deel van de kreek, dat in de jaren zestig is opgevuld met baggerspecie van het Leopoldkanaal is terug in ere hersteld ( zie blog-item " kreek in ere hersteld"). Naar aanleiding van dit nieuwe natuurreservaat werd het infobord "welkom aan de Vrouwkeshoekkreek" plechtig ingehuldigd door minister Joke Schauvliege en burgemeester Annick Willems.

Inhuldiging van het infobord "welkom aan de Vrouwkenshoekkreek" door minister Joke Schauvliege en burgemeester Annick Willems.

Goedele Liekens geeft nog enkele tips om veilig in het water te springen, minister Joke Schauvliege luister aandachtig.

Ook de pastoor was aanwezig om het water te zegenen.

Minister Joke Schauvliege, burgemeester Annick Willems, Goedele Liekens, en de directeur van Natuurpunt geven het goede voorbeeld.

Springen voor proper water.

Even poseren voor de talrijk opgekomen pers.

Het is terug de tijd dat jonge torenvalken hun nest verlaten, vorig jaar verliet het eerste jong de nestkast op 21 juni dit jaar was het 20 juni. Ik heb de indruk dat ze nu iets meer rond de nestbak blijven als vorig jaar, zeker op de dagen bij slecht weer keren ze steevast terug naar de nestbak.

De laatste dagen brengt het mannetje het voedsel naar een dode boom in mijn tuin. Op dat moment komen de jongen van alle kanten aangevlogen om de eerste te zijn om de prooi in ontvangst te kunnen nemen.