• image
  • image
  • image

Mijn tuinvogels

 

 

Tijdens de voorbij winterprik was het terug een drukte van jewelste in mijn tuin. Buizerds, Holenduiven, Houtduiven en Vinken komen dagelijks op bezoek want er ligt altijd wel wat lekkers.

De Buizerd keek op een gegeven moment zeer verbaasd mijn richting uit, het leek alsof hij naar mij keek, maar in feite werd zijn aandacht getrokken door een groep Houtduiven, Vinken en Kepen die enkele meters voor hem ook aan het eten waren.

De vliegende Holenduif heeft als het ware iets "Heilig", de vredesduif. In deze tijd van het jaar is deze zeker op zijn plaats.

De Houtduif daarentegen had het wat moeilijker, hij of zij baande zich een weg tegen alle natuurelementen in.

De Vinken hadden de boodschap van de Holenduif niet begrepen en bleven er duchtig op los vechten.

 

lg buizerdsneeuwDSC 3906

 

lg hoelenduifvluchtsneeuwtuinDSC 5379

 

 

lg vinkenvechtendvluchtsneeuwtuinDSC 5265

 

 

Feeëriek

Eind november was ik in de Vogezen op zoek naar Gemzen.

Ook hier had de winter plots genadeloos zijn intrede gedaan. Er lag een sneeuwtapijt van ongeveer 50 cm en de temperaturen kwamen niet hoger dan -5°C.

Het landschap was feeëriek, op de kleinste takjes van de bomen lagen er centimeters sneeuw. Door de combinatie van de vriestemperaturen, weinig wind en mist waren de bomen nu witte ijssculpturen geworden.

Tijdens onze eerste tocht in de sneeuw werden we al vlug geconfronteerd met de zwaartekracht. Aangezien de benen telkens een halve meter diep in de sneeuw verdwenen konden we moeilijk spreken van een aangename winterwandeling maar werd het eerder een fysieke uitputtingsslag. In een nabijgelegen dorp kochten we sneeuwschoenen en vanaf nu liepen we over de sneeuw als Gemzen over de rotsen of beter als ganzen over het ijs.

Bij navraag hadden we de grootste kans de gemzen te vinden in de vallei, maar door de sneeuw was de vallei niet meer bereikbaar. Maar we hadden geluk, we vonden een kleine groep Gemzen op een weide met een dun laagje sneeuw, de wind had hier immers vrij spel. Voor de dieren was het hier nog mogelijk om het gras vrij te stellen met hun voorpoten. In de jaren 50 zijn de Gemzen hier geïntroduceerd en nu leven er ongeveer 700 dieren.

De Vogezen is een breukgebergte, bij  het ontstaan van de Alpen ( 65 miljoen jaar geleden ) is de Boven-Rijnslenk ontstaan, met aan de westrand "De Vogezen" en aan de oostrand " Het Zwarte Woud".

 

lg vogezenlandschappanohonneck

 

lg vogezensparmistsneeuwDSC 2868

 

lg vogezengemspieptDSC 3119

 

lg vogezengemmssneeuwDSC 3247

 

lg gemsvogezen DSC2499

 

 

Het Wilde Oosten

Gedurende de maand september was ik drie weken in Polen. Ik heb wat rondgezworven in het zuiden en het oosten. Polen is één van mijn favoriete bestemmingen. De eerste keer was ik er in de zomer van 1990, de muur tussen Oost en West was juist gevallen. Het is nu ongeveer mijn veertigste keer dat ik er was.

Ik herinner me nog de eerste indrukken toen ik pas de voormalige grens gepasseerd was tussen Oost en West. Ik kwam in een totaal andere wereld terecht, ik keek mijn ogen uit. Ik herinner me nog de wegen vol van trabants. De winkels zagen eruit als kleine gevangenissen, in beton opgetrokken grijze gebouwtjes met ijzeren tralies voor de vensters. Ook binnenin waren de winkels kaal, de ijzeren rekken met bijna geen voedingswaren, vielen op. Ik heb nog in de rij gestaan om diesel te tanken, toen 8 BEF voor een liter. Het was ook raadzaam om regelmatig te tanken want veel tankstations waren er toen nog niet.

Zeker in Oost-Polen vielen de houten huisjes op met de strooien daken en met een waterput. Rond de kleine boerderijen liepen meestal kippen, witte ganzen, enkele koeien ( aan een ketting, want dikwijls was er geen afsluiting rond de weiden ). Ooit heb ik nog een Havik gezien die als het ware aan het paardrijden was op een grote witte haan. Terwijl de haan verder liep was de havik zijn prooi aan het pluimen tot de haan erbij neerviel. 

Het was alsof ik uit de tele-tijdmachine stapte van Professor Barabas. Ik was er niet alleen om te zien hoe de mensen daar geleefd hebben onder het communistisch regime maar vooral om de rijke natuur te ontdekken. Polen is immers het land van de grote zoogdieren. Dieren die tot de verbeelding spreken als Europese Bizon, Wolf, Bruine Beer, Eland en Lynx komen nog steeds voor in Polen.  Polen betekent in het Slavisch “Vlak Land", en behoort tot de Europese laagvlakte waartoe ook Vlaanderen behoort. In die zin krijg je enig idee hoe het hier vroeger moet geweest zijn, tot de 16 eeuw liepen bijv. nog wolven rond in het Meetjesland.

Niet alleen de natuur is er indrukwekkend maar ook de gastvrijheid van de mensen.

Deze foto's zijn genomen in de Woudkarpaten ( Bieszczady). Dit is het uiterst zuidoostelijke punt van Polen, grenzend aan de Oekraïne en Slovakije. Het is een zeer dun bevolkt gebied, 5-10 inwoners per km2 en tevens het meest wilde gebied van Polen. Wolf, Bruine Beer, Lynx, Europese Bizon kan je hier ontmoeten. De hoogste top is de Tarnica, 1346 m. Voor 80%  bestaat dit gebied uit bos waarin vooral beukenbomen.

In het zuidoosten van Polen woonden vroeger, Polen, Oekraïners en Joden. De meeste Joden zijn vermoord tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Oekraïners zijn na de oorlog geïmigreerd of bij de beruchte "Actie-Wisla" in 1947 naar westelijke gebieden overgebracht. De dorpen waar ze vroeger gewoond hebben zijn nu nog te herkennen aan de open plaatsen met fruitbomen in het bos. Dit zijn nu interessante gebieden voor vele diersoorten. Voor de herten en de beren is het gevallen fruit een lekkernij. Tworylne was vroeger één van de belangrijkste dorpen in Bieszczady.

Landschap genomen vanuit "Kamien Dwernik"

lg bieszkamiendwerknikDSC 8207

 

lg bieszlijenensfeerpano1DSC 8193

 

Deze Bizons zijn gefotografeerd aan de rand van het Oerbos of Bialowieza. Dit is als het ware een openluchtmuseum. Het bos is een relict van het gematigd loofwoud dat Europa bedekte na de laatste ijstijd. De bomen zijn hier soms 45 m hoog. De Europese Bizon of wisent is het symbool van het Nationaal Park. Dziekuje za Dariusz Wiacek. www.orlik-wiacek.pl

 

lg bialobizonDSC 9141

 

Het Tatra-gebergte is gesitueerd helemaal in het zuiden van Polen op een 120 km van Krakau. Het is een Alpien gebergte met toppen van boven de 3000 m en behoort tot de Karpaten.

 

lg tatradolinapieciustawDSC 9964

 

lg tatradolpieciuspiegelbeeldbergmeerDSC 9888

 

lg tatralijsterbesroodDSC 0117

 

 

Indrukwekkende ontmoeting

Op reis in de Italiaanse Alpen had ik een bijzondere ontmoeting.

Het was ontroerend mooi om te zien hoe intens de band is tussen de moeder en haar jong.

In haar ogen is als het ware af te lezen dat ze zich zorgen maakt, en ze heeft misschien wel een goeie reden. Op dit moment is er een sterke lobby aan de gang om de jacht op de vos uit te breiden in Vlaanderen.

Reintje heeft het verknald bij de jagers, want ze hebben er een concurrent bijgekregen.

Nee, niet bij mij. En nee, dit is niet louter emotioneel, ik heb goeie redenen om hiermee niet akkoord te gaan.

 

lg vosogenDSC 5956

 

lg vosmoederenjongDSC 6002

 

 

Lekkere regenwormen

lg steenuilclosemijntuinDSC 4919

 

lg steenuilmetregenwormalsprooimijntuinDSC 4951

 

lg steenuilpanoavondsfeermijntuin

 

De Steenuilen zijn nu zeer actief. De jonge uiltjes zullen dra hun nestplaats verlaten. De nestplaats is een nestkast dat ik jaren terug heb geplaatst in een knotwilg van de buren.

Steenuilen jagen niet allleen op muizen maar ook regenwormen vinden ze zeer lekker.

Het zijn prachtige vogels, en ze hebben als het ware allerlei gezichtsuitdrukkingen. Ze kunnen soms zeer triest voor zich uit staren om medelijden van te krijgen. Het zijn echte acteurs.

Ze gebruiken meestal dezelfde uitkijkpunten van waar uit ze de omgeving aanschouwen tot ze iets in het vizier krijgen, dit zijn muizen, vlinders, regenwormen, kevers enz...

De panorama foto's bestaan uit twee foto's, via een functie in photoshop aan elkaar gezet. Deze situatie was perfect om een panorama foto te maken, naar mijn gevoel komt er nu veel meer evenwicht in de foto en vooral, het vertelt ook veel meer over het leefgebied van de Steenuil, ze zijn immers zeer afhankelijk van knotwilgen als broedplaats.

Het valt me op dat ze hier een zeer klein gebied gebruiken om te jagen. Waarschijnlijk omdat er een grote verscheidenheid is aan biotopen op een zeer klein oppervlak. Een schrale hooiweide, een akker met tarwe en koolzaad en een een weide begraasd door schapen. Door deze verscheidenheid neemt de diversiteit aan organisme toe. Een grote verscheidenheid aan planten geeft kansen aan vele verschillende insecten, muizen en vele andere dieren. Dieren die hoger op de voedselpyramide staan, als de steenuil, zullen hiervan profiteren. Mocht mijn tuin bijvoorbeeld een glad geschoren gazon zijn, zou de diversiteit aan dieren in mijn tuin zeer beperkt zijn.