De titel "Mens en natuur, hand in hand" mag je in dit geval letterlijk nemen. 

Bulgarije is rijk aan natuur en weet steeds te verrassen. Onlangs bezocht ik een park en ik zag tot mijn verbazing eekhoorns, mezen en boomklevers die uit de hand van de bezoekers kwamen eten. 

Petur is hier de centrale figuur. Hij komt reeds 8 jaar dagelijks de dieren voederen met noten en zonnebloempitten. Hij herkent elke eekhoorn en heeft ze ook een naam gegeven. Door de jaren heen heeft hij reeds duizenden prachtige foto's genomen van de dieren. Ook nodigt hij mensen uit om ze te fotograferen samen met de dieren. Deze plaats is bekend bij de omwonenden die ook de eekhoorns en vogels komen voederen. Voor hen is het een plaats geworden om helemaal tot rust te komen en één te zijn met de natuur, letterlijk en figuurlijk. 

De mooie foto's van Petur kan je bewonderen op zijn facebook https://www.facebook.com/peturkrustepublicpictures. Ook op instagram kan je zijn foto's zien https://www.instagram.com/peturkrustev777/ . 

In samenspraak met Petur ben ik enkele keren naar de plaats geweest, wou al lang een foto maken van een eekhoorn met een groothoekobjectief.  Na enkele dagen is het me gelukt om de foto te nemen die ik in gedachten had.

Met deze foto wil ik dan ook iedereen een gelukkig nieuwjaar toewensen, met veel plezier en geluk. 

Mijn instagram https://www.instagram.com/ludogoossensnatuurfotografie/ 

Човек и природа, ръка за ръка

Заглавието "Човек и природа, ръка за ръка" може да се приеме буквално в този случай.
България е богата на природа и винаги изненадва. Неотдавна посетих един парк и с изумление видях катерици, синигери и горски зидарки да ядат от ръцете на посетителите.
Петър е централната фигура тук. През последните осем години той ежедневно храни животните с ядки и слънчогледови семки. Разпознава всички катерици и им дава имена. През годините е направил хиляди красиви снимки на животните. Той също така кани хора да ги снима с тях. Мястото е добре познато на местните жители, които идват да хранят катеричките и птиците. За тях това е място за отдих и единение с природата - в буквален и преносен смисъл.
Можете да се възхитите на красивите снимки на Петър на неговата страница във Фейсбук https://www.facebook.com/peturkrustepublicpictures . Негови снимки можете да видите и в Инстаграм: https://www.instagram.com/peturkrustev777/  .
Консултирайки се с Петър, отидох на мястото няколко пъти - отдавна исках да направя снимка на катерица с широкоъгълен обектив. След няколко дни успях да направя снимката, която исках.
С тази снимка бих искал да пожелая на всички щастлива нова година с много забавления и щастие.
Моят Инстаграм: https://www.instagram.com/ludogoossensnatuurfotografie/ 

Petur met één van de eekhoorns die uit de hand komen eten. 

De herfst is elk jaar een festijn voor wie kan genieten van de kleuren en geuren in het bos. 

Met mijn drone heb ik boven verschillende bossen gevlogen in het Meetjesland tijdens de herfst. Meestal werd ik aangenaam verrast door de intense kleuren van de boomkruinen. 

Dit is een foto van een deel van het Keigatbos in Lievegem, meer bepaald het Pasterhuyzekensbos.

Het Provinciaal domein Het Leen in Eeklo. 

De Vinderhoutse bossen in Lievegem. 

Het zonnebos in Sint-Laureins. 

De Meetjeslandkalender 2022 is terug te koop. De kalender toont de pracht van de Meetjeslandse natuur in al haar vormen doorheen de verschillende seizoenen. 

Graag wil ik van enkele foto's het verhaal achter de foto prijsgeven. 

De winterse foto met de putters op de kaardebol is genomen in mijn tuin. Jaarlijks groeien nogal wat kaardebollen in mijn tuin. Deze plant is een nectarplant bij uitstek. Tijdens de bloei in de zomer doen vele insecten zich tegoed aan de nectar. In het najaar worden de kaardebollen druk bezocht door putters of distelvinken vanwege de zaden. Vanaf november plaats ik een schuilhut tussen de kaardebollen. De vogels zijn eigenlijk niet zo schuw maar sowieso heb je een schuilthut nodig om de vogels van dichtbij te kunnen fotograferen zonder ze te verstoren. Wanneer er zich dan speciale omstandigheden voordoen, als bijvoorbeeld mooi licht of sneeuw of berijpte omstandigheden maak ik tijd vrij om vele uren te spenderen in de hut in de hoop enkele leuke foto's te kunnen maken. 

De onderwater foto van de gewone padden met het eisnoer heeft wel wat voeten in de aarde, of beter, in het water gehad. Een vriend heeft een waterdichte bak gemaakt die aan de bovenzijde open is waarin ik mijn toestel plaats en via een hoekzoeker of een kantelbaar scherm kan ik door de zoeker kijken terwijl ik in het water sta. Op de bak is een domelens gemonteerd, dit is een speciale lens die nodig is om onderwater foto's te kunnen maken. De bak wordt gevuld met lood en stenen zodat hij voor 3/4 onder water zit en op die manier verdwijnt ook de domelens onder water. Het is belangrijk om zeer stil te bewegen en dikwijls minuten te blijven stilstaan om te vermijden dat het water troebel wordt. Voor de rug is dit geen gezonde acttiviteit maar wanneer je het geluk hebt om plotseling parende padden voor de lens te krijgen met een eisnoer is de pijn vlug vergeten. 

De keizersmantel is gefotografeerd in de berm langs de hoofdweg van het Provinciaal domein Het Leen. Deze prachtige grote vlinders nemen in aantal toe de laatste jaren. Hun geliefkoosd terrein zijn vochtige bossen met vele viooltjes, het maarts viooltje is immers de waardplant. Eind juli is de beste periode om deze vlinder te fotograferen omdat dan de aantallen het hoogst zijn. Ze vliegen vooral op de klassieke nectarplanten zoals bijvoorbeeld kale jonker. Met een 180 mm macrolens hoef je niet zeer dicht bij de vlinder te komen om ze toch redelijk groot te kunnen afbeelden. Ik heb bewust gebruik gemaakt van de onscherpe bloem op de voorgrond om alle aandacht aan de vlinder te geven. 

Voor kleine bloemen als het maarts viooltje moet je steeds op de buik en terwijl je kijkt door de camera zoek je een leuke achtergrond. Bij macro fotografie is de achtergrond eigenlijk net zo belangrijk als je onderwerp zelf. Door het lage standpunt heb je veel kans dat je achtergrond rustig wordt waardoor je het onderwerp accentueert.

De luchtfoto van de Grote - en Rode Geul in Assenede is gemaakt vanuit een ULM. Bij dit type ULM zit je achter de piloot, bovenaan is er de vleugel en achteraan de motor. Door het feit dat je in geen gesloten ruimte zit en de vleugel bovenaan is bevestigd, beschik je als fotograaf een prachtig zicht zowel links als rechts. Een nadeel is dat deze ULM zeer gevoelig zijn aan turbulentie. Tijdens de beste fotomomenten, bij zonsopkomst of avond is er meestal niet zoveel turbulentie. Mijn geliefkoosde lens is de 24-70 mm standaardlens voor luchtfotografie. 

De kalender kost 10 euro en is te koop op meer dan 20 plaatsen in het Meetjesland. De details vind je op www.NPMeetjesland.be/meetjeslandkalender. Met je aankoop steun je de Meetjeslandse Natuurpunt-afdelingen. 

Putters op kaardebol

Parende gewone padden

 Het maarts viooltje

De Grote - en Rode geul in Assenede.

Bulgarije, het gierenland van de Balkan, is eigenlijk een zeer recent gebeuren. In 1979 was er nog 1 koppel vale gier in het Rodopi gebergte, enkele jaren later trof men 4 koppels vale gieren aan in de omgeving van Madjarovo. Dit was het sein om 3 belangrijke beschermingsmaatregelen te nemen, een voederplaats, anti-gifcampagne en bescherming van belangrijke gebieden. Ook werd een gierencentrum opgericht in Madjarovo. Op dit moment telt de vallei van de Arda rivier in het Rodopi gebergte 112 broedparen van vale gieren en enkele tientallen broedparen van aasgieren In totaal zijn er ongeveer nu een 400 vale gieren in het Rodopi gebergte, in dit aantal worden ook de jonge vogels die nog niet geslachtsrijp zijn meegeteld.

Op enkele andere plaatsen in Bulgarije werden vale gieren terug geïntroduceerd, zoals in het Balkan gebergte, Kotel en Vratsa, en in het Zuidwesten, de Kresna kloof. Het FWFF, Fund For Wild Flora and Fauna is de drijvende kracht achter de introducties. Eerst heeft men maatregelen genomen om het illegale gebruik van gif te beperken. Herders en boeren verloren regelmatig dieren door predatie van de wolf, het FWFF compenseerde aanvankelijk de verliezen door schapen en geiten van hun eigen kudde te schenken. Men probeerde alles in het werk te stellen om het conflict tussen mens en wolf te verminderen, het doel van een vergiftigd karkas is om de wolf te doden maar de grootste slachtoffers zijn steeds de gieren. Een andere maatregel van FWFF was het schenken van Karakachan honden aan de herders om hun dieren te beschermen tegen predatoren wat ook een groot succes werd. Het succes van dit beschermingsprogramma van FWFF had ook internationaal een grote impact, en hiervoor kreeg het FWFF in 2007 de prestigieuze Whitley Award.

Recent is men ook gestart met de introductie van damherten in de Kresna kloof en het promoten van de shorthorn cow.  Extensieve begrazing is sowieso belangrijk in functie van het creëren van een mozaïek landschap maar op die manier wordt ook de prooidiversiteit van de wolf groter. De shorthorn cow wordt gepromoot omdat ze de reflex hebben bij gevaar, in een cirkel te staan omheen de jonge dieren waardoor het verlies door predatie van deze koe zeer beperkt is. 

Vanwege introductie werden in 2011 de eerste broedende vale gieren vastgesteld in de Kresna kloof. In 2017 was bijna de ganse kolonie vale gieren gedood door het eten van een vergiftigd karkas, 30 vogels stierven. Dit was een drama voor het team die reeds 20 jaar in de weer waren in de Kresna kloof. 

In Vratsa broeden nu ongeveer 25 paren vale gieren. Dit is  het resultaat van een samenwerking tussen het Fund For Wild Flora and Fauna, Green Balkan, Society for the Protection of Birds of Prey en het Vratsa Balkan Nature Park. 

In het Oostelijk deel van het Balkan gebergte broeden nu meer van 20 paren vale gieren en enkele paren aasgieren, maar het grote nieuws is dat in 2021 na 34 jaar uitgestorvan te zijn, het eerste koppel monniksgieren terug gebroed heeft en met succes een jong heeft grootgebracht. 

Een jakhals probeert slinks ook een stukje mee te graaien. 

Na het ontbijt zitten de vale gieren gedurende uren stil om zich heen te kijken. 

Een groep vale gieren staan klaar om zich tegoed te doen aan het karkas. 

Ik ben de baas. 

De Vinderhoutse bossen liggen op de grens tussen Gent ( Drongen, Mariakerke ) en het Meetjesland, Lievegem (Vinderhoute) en is één van de 4 groenpolen rond Gent. 

De bossen herbergen topnatuur doordat ze gelegen zijn in een natte moeraskalkdepressie. Na de laatste ijstijd ontstonden enkele grote ondiepe meren waarin vele kiezelwieren leefden. De skeletten van de kiezelwieren zijn de oorzaak van de kalkafzetting. Sedimenten werden verder afgezet zodat het gebied evolueerde naar een bos, welke de climaxvegetatie is van elk verlandingsproces. 

Het huidige bos is niet de oorspronkelijke climaxvegetatie, inmiddels werd het gebied ontgonnen. Op de Ferrariskaart ( 1771 - 1778 ) was de omgeving gekenmerkt door een groot graslandcomplex met hier en daar wat bos. 

Inmiddels zijn er gemarkeerde wandel - en fietsroutes aangelegd en er wordt gewerkt aan de verschillende toegangspoorten, Portaal Leeuwenhof, De Campagne en Claeys - Bouaaert.

Het is de bedoeling om een groenpool te ontwikkelen van 640 ha. met een mozaïek van bos en grasland. De volgende overheden en organisaties zijn betrokken bij de verdere ontwikkeling van het gebied, Natuurpunt Gent, Agentschap Natuur en Bos, stad Gent en de Vlaamse Landmaatschappij. 

Met dank aan Natuurpunt Gent. 

Het bos in de lente. 

Moerasbos

Meirebeek

Eenbes

Slanke sleutelloem

Slanke sleutelbloem

Oranjetipje