• image
  • image
  • image

Winterlicht

Tijdens het voorbije winteroffensief is deze foto genomen. Het is de Sint-Kruiskreek ten noorden van Sint-Kruis in Zeeuws-Vlaanderen.

De kreken waren reeds dichtgevroren, maar steeds zijn er her en der nog open waterpartijen in het ijs, wakken genaamd. De wakken ontstaan doordat grote concentraties watervogels (eenden, ganzen en zwanen) verzamelen op bepaalde plaatsen waardoor het water niet kan bevriezen. Het wak wordt gebruikt als slaapplaats maar ook om er te drinken en te baden.

De Sint-Kruiskreek is ontstaan in de zestiende eeuw, maar de ontstaansgeschiedenis begon reeds in 1375. Door een stormvloed ontstaat een grote geul in de omgeving van Biervliet " de Braakmankreek". Tijdens de Tachtigjarige Oorlog in 1583 worden de dijken bij Sluis doorgestoken. Het resultaat is een grote zeearm die ver landinwaarts reikt "het Coxysche gat" en via de Passageule staat deze nieuwe zeearm nu in verbinding met de Braakman. De Sint-Kruiskreek was oorspronkelijk een zijarm van het Coxysche gat.

Enkele jaren terug werd in de onmiddellijke omgeving van de kreek de natuurontwikkelingsplannen uitgevoerd waardoor dit gebied nu één van de natuurparels is van Zeeuws-Vlaanderen.

De kreek is ondiep en heeft een grote rietkraag en wordt omzoomd door laag weiland. Het is een schoolvoorbeeld van de verschillende typische biotopen van de polder.

De foto is genomen op een mooie windstille januariavond, de nevel en het licht deden er nog een schepje bovenop.

 

lg zwartesluiskreekwiDSC 8919

 

Zeehonden

 

Wellicht zijn ze de schattigste diertjes op deze wereldbol, de jonge zeehondjes. In december werpen de grijze zeehonden van de Noordzee hun jongen op Helgoland, een Duits Waddeneiland.. Met hun witte vacht en zwarte kraaloogjes brengen ze iedereen in vervoering. Of toch bijna iedereen.

Gruwelbeelden van hulpeloze zeehondjes die sterven onder de genadeloze knuppel van een jager staan in het collectieve geheugen gegrift. Tot mijn grote verbijstering behoren die barbaarse praktijken nog steeds niet tot het verleden ondanks een handelsverbod voor zeehondenprducten in 30 landen (waaronder ook de EU) worden nog steeds tienduizenden zeehonden doodgeknuppeld in Canada en Namibië. Voor alle duidelijkheid het gaat hier over de commerciële zeehondenjacht en niet over de duurzame jacht door de lokale bevolking (inuit).

In Namibië vindt elk jaar tussen juli en november een slachtpartij plaats onder de populatie Kaapse robben. Hoewel de perlsob bedreigd is, worden er jaarlijks 90 000 afgeslacht. Eén bedrijf uit Istanboel koopt de zeehondenhuiden op en verwerkt ze in verschillende kledingproducten. zie http://www.youtube.com/watch?v=3nWfFqowjQg  

Ook in Canada schiet en knuppelt men nog steeds massaal zeehonden dood. Een kop in de krant van 16 november spreekt boekdelen "Canadezen beloven premies aan wie 70 000 zeehondjes helpt doodknuppelen". In dit geval gaat het over grijze zeehonden uit de St-Laurence baai.

Sinds de slachtingen in de jaren 50 is de populatie er enigszins hersteld. Er leven nu terug  104 000 grijze zeehonden in de baai. Nu wil men echter 70 procent van de dieren afslachten, waardoor het voortbestaan van de populatie opnieuw in gevaar komt.

Het voorstel komt er onder druk van de commerciële visserij. Door de zeehonden aan te pakken, hopen de vissers dat de kabeljauwbestanden zullen herstellen. Maar het mariene ecosysteem is veel complexer dan dat. De stelling dat de kabeljauwpopulatie zal herstellen door zeehonden te doden, raakt dan ook kant noch wal.

Toen de eerste ontdekkingsreizigers aan wal kwamen in Canade leefden er naar schatting 30 miljoen zeehonden en toch zat de zee vol kabeljauw. Onderzoekers stelden bovendien vast dat kabeljauw maar 2 procent uitmaakt van het dieet van een zeehond. Kabeljauw is immers een magere vis en zeehonden lusten voor vette vissoorten.

Aangezien de markt voor zeehondenprducten gekrompen is, kan de commerciële zeehondenjacht enkel nog overleven mits overheidssteun. Zo besteedde Canada het laatste jaar liefst 3,6 miljoen Canadese dollars aan de zeehondenjacht.

Naast het doden om de visbestanden te beschermen worden de meeste zeehonden afgeslacht voor de verkoop van de zeehondenproducten. In januari 2011 heeft Canada een handelsovereenkomst gesloten met China ( zie note 1 ). In 2011 mochten er 468 200 diertjes gedood worden, 80 000 meer dan het jaar voordien (zie note 2) In bepaalde merken van kledij wordt nog steeds zeehondenbont verwerkt zoals bij “Odette Leblanc”.

Het IFAW (International Fund For Animal welfare) en Sea Shepherd nemen het op voor de bescherming en het beëindigen van de commerciële zeehondenjacht. Het IFAW neemt het vooral op voor de zeehonden in Canada terwijl Sea Shepherd probeert de zeehondenjacht in Namibië te stoppen

Het WWF werkt hard aan de bescherming van het mariene ecosysteem van de Atlantische oceaan. Concreet gaat het over het verminderen van de bijvangst en het waarborgen van duurzame quota.

Greenpeace doet wetenschappelijk onderzoek betreft de zeehonden en het mariene ecosysteem en probeert op die manier de Canadese overheid op andere ideeën te brengen.


Note 1: het vreemde aan de handelsovereenkomst is dat Canada dit al een hele tijd roept, maar China laat helemaal niets van zich horen. Het is natuurlijk een mooie manier om de jacht te rechtvaardigen , want er is een “handelsovereenkomst”!!!

 

Note 2: het aantal zeehonden dat daadwerkelijk is gedood is “slechts” 78.976. Dit heeft alles te maken met de klimaatverandering. Maar het blijft natuurlijk wel zo dat de regering toestemming heeft gegeven voor 400.000

 

Men kan steeds één van bovenstaande organisaties steunen door lid te worden of een donatie te doen.

 

Seals

Baby seals are probably the cutest little animals of our planet. With their white fur and their black beady eyes they move everybody or better: almost everybody. In December the grey seals of the North sea whelp their young on Helgoland. Helgoland is a German peninsula that is famous for its seals and the cliffs full of birds.

Everybody probably still remembers the horrible images of young helpless seals being clubbed to death. Time has passed since we have seen those images but unfortunately little has changed. Despite a trade embargo against seal products in 30 countries (including Europe), tens of thousands of seals are still being bludgeoned to death in Canada and Namibia.

In Namibia many brown fur seals are being slaughtered between July and November. Yearly 90.000 are being killed, even though it is an endangered species. The pelts are being bought by a single company based in Istanbul where the hides are made in to items of clothing. See http://www.youtube.com/watch?v=3nWfFqowjQg for more information.

In Canada, on the other side of the Atlantic, hundreds of thousands seals of seals are being clubbed or shot to death. A news paper headline of 16 November speaks volumes “Canadians promise rewards for whoever clubs 70 000 little seals.” The seals in question are the grey seals of the bay of Saint Laurence. The population has rebounded after the ban on slaughtering seals in the fifties and there are now around 104,000 gray seals in the bay. However they intend to slaughter 70% of the population, threatening the survival of that population.

The ban was lifted under pressure from the commercial fisheries. They want to stop the dwindling cod stocks from declining further by tackling the seals. However the marine ecosystem is very complex and restoring the cod populations by killing seals does not make any sense. When the first explorers came ashore in Canada there were an estimated 30 million seals and yet the sea was full of cod. Researchers have found that cod only makes up 2% of the seal diet. Cod is a lean fish and seals mainly prefer oily fish. Last year, Canada has spent 3.6 million Canadian dollars on the seal hunt.

While seals are being killed to protect fish stocks, most seals are slaughtered for seal products. In January 2011, Canada has made a trade agreement with China. In 2011 there were to be 468,200 slain, 80,000 more than the previous year. Certain brands of clothing, such as "Odette Leblanc", still use sealskin.

The international Fund for Animal Welfare (IFAW) and Sea Shepherd fight for the protection of seals. Also WWF and Greenpeace are working on the protection of the seals and their habitat.

 

lg grijzezeehondwijfje DSC1472

lg grijzezeehondzogendpanorama

lg grijzezeehondliefkosendmetjong DSC0840

lg grijzezeehondbaby DSC1198lg grijzezeehondbabay DSC0994lg grijzezeehondpasgeboren DSC1702

Het Drongengoed in beweging.

In deze blog bijdrage worden enkele projecten rond het Drongengoed voorgesteld.

Als Meetjeslands natuurfotograaf is het Drongengoed één van mijn favoriete plaatsen en ligt dit gebied mij nauw aan het hart.

Het Bosbeheerplan van het Drongengoedbos voor de komende 20 jaar van het Agentschap voor Natuur en Bos is onlangs voorgesteld en ligt ter inzage in het gemeentehuis van Maldegem en Knesselare tot 18 december 2012.

Het plan behelst 418 ha openbaar bos – en natuurgebied en 70 ha privaat bos.

Bij de opmaak van het beheerplan is er grensoverschrijdend gewerkt. Er werd een totale gebiedsvisie opgemaakt voor het volledige Drongengoedcomplex dwz. (Drongengoed/ Maldegemveld/Burkel) dit in samenwerking met alle eigenaars.

Het plan voorziet een uitbreiding van boomrijke heide, de natuurlijke ontwikkeling van mantel zoom vegetaties door het terugzetten van bosranden en de aanleg van poelen in functie van de kamsalamander. Natuurpunt heeft reeds jaren ervaring met het beheren van heide.De nieuwe heide gebieden zullen aansluiten met de reeds bestaande boomrijke heide in het Maldegemveld. Het is de bedoeling om in de nabije toekomst dit als één grote entiteit te beheren dwz. door middel van begrazing en een aanvullend maaibeheer.

Dit biedt mogelijkheden om de Drongengoedweg verkeersluwer te maken. In de plannen is de aanleg van veeroosters opgenomen. Een mooi voorbeeld hiervan kan je terug vinden in het bos van Ename.

In het bosbeheerplan is er ook aandacht voor de recreatieve gebruiker. Zo is er een ‘honden niet aan de leiband’ zone voorzien in de omgeving van de huidige ANB parking. Ook is er aandacht voor de minder mobiele mensen die de Drongenhoedhoeve willen bezoeken. Voor hen is er in het beheerplan ook ruimte voorzien voor de aanleg van een parking.

 

Een luchtfoto van de Drongengoedhoeve. 

lg luchtfotodrongengoedhoeveDSC 2122

 

Tussen de Heide op de zeer schrale bodems groeit Zonnedauw.

lg ronde-zonnedauw-1

 

Af en toe kan je al eens oog in oog staan met een Damhert.

lg drodamhert DSC8657

 

De Aardbeivlinder is een zeldzame verschijning. Hopelijk zullen de vlinders via de verbindingszone ook het Maldegemveld koloniseren.

lg aardbeivlinder DSC9129

 

Beukenbos in de herfst.

lg drobeukenbladherfst DSC0127

 

Joggen in de dreven van het Drongengoed.

lg joggen in het drogengoed DSC3838

 

Schapen beheren de open terreinen in het bos als de boomrijke heide.

lg schapenDSC 0182

 

 

Het project "Gestroomlijnd Landschap"

Dit is een pilootproject van de provincie Oost-Vlaanderen. Het is de bedoeling dat de meest waardevolle natuurgebieden met elkaar verbonden worden ( VEN Vlaams Ecologisch Netwerk).

Hiervoor werden gebieden afgebakend om die verbindingen te realiseren. Het project "Gestroomlijnd landschap" wil die verbindingen concretiseren waarin waterlopen een belangrijke rol spelen. Men zet in op het versterken van de biodiversiteit en op het verminderen van overstromingen. In het Drongengoed zal gewerkt worden rond de beken "Splenter - en Edebeek".

Beide beken ontspringen op het militair domein (29 m hoog). De Ede, gekend voor zijn overstromingen in het dorp "Kleit", kent een grillig verloop. Op het hoogste punt splitst de beek zich in 2 om terug samen te komen aan het restaurant " Het Moorken ". Door middel van het project wil men de natuurlijke  waterhuishouding in het erkend natuurreservaat "Maldegemveld" herstellen. Hiervoor zullen er natuurlijke buffers langs een zijarm van de Ede worden aangelegd. Vroeger waren dit de "veldvijvers". De meest bekende veldvijver in de buurt is de Kraenepoel te Aalter. Daarnaast krijgt de Ede terug haar meanderende loop. Door deze ingrepen zal niet enkel de mens welvaren maar ook de natuur.

Rond de Splenterbeek zal vooral gewerkt worden aan het versterken van de natuurwaarden. Dit is nu al het geval in het Maldegemveld. Met financiele middelen van de Europese Unie ( LIFE) werden reeds verschillende poelen en vennetjes heraangelegd in en rond de bron van de Splenterbeek. 

 

Dotterbloem in het bekken van de Splenterbeek.

lg budotterbloem DSC6479

 

De Edebeek t.h.v. het Maldegemveld.

lg maldegemveldedebeekDSC 7113

 

 

Het project "Dynamische dorpskernen door een leefbaar Drongengoed" is een project dat gesubsidieerd wordt door Europa ( LEADER-project) in functie van plattelandsontwikkeling. Het project wil de belevingswaarde van de dorpen Ursel, Kleit en Knesselare en het Drongengoed verhogen.

Door het plaatsen van fietsverhuursystemen in de dorpskernen, een uniforme communicatiestrategie, het versterken van de wandel - en fietsroutes tussen de drie dorpen en het Drongengoed wil men de inwoners en zijn bezoekers de streek beter leren kennen. In Kleit komt er een speelbos in samenwerking met Natuurpunt. Een ander belangrijk aandachtspunt is het cultureel erfgoed. Ursel zal zich verder profileren als Pierlala dorp en in Knesselare zal men de site van de vroegere sigarenfabriek "Cogetama" terug tot leven brengen.

 

Een zicht op het dorp "Ursel".

lg drodorpurselinlandschaplente DSC6958

   

Luchtfoto van Ursel

lg luchtfotourselDSC 2790

 

 

Back to basics

Tijdens de herfstvakantie was ik met een vriend in Gran Paradiso.  Gran Paradiso is het oudste Nationaal Park van Italië. Het ligt in  het noordwesten van het land nabij de Mont-Blanc. De hoogste top is de Gran paradiso en is 4061 m hoog.

We verbleven in een verlaten dorp of gehucht langs een rivier. Een bevriend koppel ( Dany en Karina ) hebben er een huis waar we konden logeren.

Het dorpje “Boschiettiera” is enkel te bereiken via een wandelpad doorheen een prachtige vallei, wat deze locatie zeer uniek maakt.

Tot de jaren vijftig was het dorpje nog bewoond. De inwoners leefden vooral van de kaasproductie.  Het dorp was omgeven door terrasbouw waar allerlei teelten werden op verbouwd.

De mannen met de zonen verlieten tijdens de winter het dorp om te gaan werken in Frankrijk als o.a. schoorsteenveger, glazenier, ketellapper……

Nu ligt het dorp er verlaten bij, naast de vervallen huizen zijn er ook enkele gerenoveerde huizen die gebruikt worden als vakantiewoning.

Het is een belevenis om hier te verblijven, weg van de wereld. Alles is hier aanwezig, op vijf minuten stappen is er zelfs een bron met drinkbaar water.

Vanuit Boschiettiera zijn we hogerop gegaan naar “Bivacco Davito”. Het was een lastige tocht, vnl in de mist gedurende vijf uren. Maar eenmaal boven werden we getrakteerd op een uniek landschap.

We zaten nu boven de wolken, rondom ons  zagen we overal bergtoppen en de vallei was verstopt onder een tapijt van wolken.

Op deze hoogte had de winter reeds zijn intrede gedaan. Ondanks de kou konden we ons opwarmen aan de prachtige landschappen.

Deze plek was tevens een ideale observatieplaats, dagelijks konden we gemzen zien en eenmaal een dikke vos.

 

Dany en Karina in hun huisje.

lg dany-en-karinaDSC 4864

 

Dit was enkele dagen onze verblijfplaats "Bivacco Davito"

lg bivakodavitoDSC 5138

 

Deze foto is genomen om drie uur in de nacht van bij de Bivacco.

lg granparadisobergennachtopnameDSC 5147

 

Toen we boven kwamen stonden we boven de wolken.

lg granparadisobovenwolkenpanoramaok

 

lg granparadisobergtopbovenwolkenDSC 5042

 

Deze rivier loopt langs het dorpje "Boschiettierra".

lg granparadisowatervalDSC 5441

 

 

Een waterval van licht

Dijken zijn  stille getuigen van het gevecht tegen het water. De Meetjeslandse polders werden vanaf de late Middeleeuwen tot februari 1953 regelmatig het slachtoffer van stormvloeden. Het water kwam ver landinwaarts via de Braakmangeul en via de Zwingeul. Dijken werden aangelegd rond de geulen om de overstromingen onder controle te krijgen waarbij het achterliggende land kon ingepolderd worden.

Deze dijk is gefotografeerd te Assenede in de omgeving van de Grote Kil.

 

lg gezustersdijksfeerpanorama