• image
  • image
  • image

Natuurervaringen in en rond mijn tuin.

Net terug van Bulgarije en nog wat aan het bekomen. Niet lang geleden heb ik een huis gekocht in Noordoost Bulgarije aan de rand van het natuurgebied "Rusenski Lom". De renovatie is nu volop bezig en wordt met veel kunde en kennis uitgevoerd door Q-partners ( www.q-partners.com  , zie ook facebookpagina "Natuurlijk Bulgarije"). Dus sliep ik in een tent in de tuin. Ik was maar wat benieuwd om de natuur te zien in mijn tuin en in de onmiddellijke omgeving. De eerste dagen was het warm en tijdens de schemering klonk het typische geluid van de nachtzwaluw. Dit speciale geluid werd begeleid door de prachtige zang van de nachtegaal. Later in de nacht werd ik wakker van het gehuil van jakhalzen in de vallei. Omstreeks 5 u in de ochtend begon het vogelconcert. Nog nooit had ik zoveel vogels terzelfdertijd horen zingen, dat was indrukwekkend. De belangrijkste soorten die zich steeds in mijn tuin of in de onmiddellijke omgeving lieten zien waren, wielewaal, grauwe klauwier, appelvink, rouwmees, nachtegaal, grasmus en hop. In het verlengde van mijn tuin achter het huis, dat reeds behoort tot het natuurgebied, is de begroeiing nu omgetoverd tot één bloemenzee, een "waar" el dorado voor de macrofotograaf. Hogerop is er een bos en helemaal boven zijn er enkele uitstekende rotsen waar de oehoe in februari gedurig aan het roepen was. Ook zijn er meestal wel roofvogels te bespeuren boven de rotsen die profiteren van de stijgwinden. Hier zagen we de schreeuwarend, wespendief en arendbuizerd.

Op dit moment had ik niet de tijd om intensief te observeren maar ik ben overtuigd dat het een fantastische plaats is.

Binnen enkele maanden zal het huis kunnen gehuurd worden als vakantiewoning, en ik zal het ook gebruiken als uitvalsbasis voor natuurfotografie workshops.

 

Onze tent in de tuin met in de achtergrond de lichtjes van Kostandenets.

lg tenintuinDSC 6199

 

Een zee van bloemen met op de achtergrond mijn huis in renovatie.

lg bloemlenzeehuisDSC 6423 

 

Hooibeestje.

lg zandoogjeDSC 6437

 

Blauwtje

lg blauwDSC 6391 

Kiekendieven

Sedert enkele weken zijn ze terug, de bruine kiekendieven. Rond 10 april kwamen de eerste vogels terug in de Meetjeslandse Polders. Zoals in in een vorig blogartikel beschreven, overwinteren ze onder andere in Senegal en Mali. 

Het eerste wat ze doen bij terugkomst is een partner zoeken en een geschikte broedplaats. De kiekendieven zijn half april zeer actief, het mannetje voert spectaculaire baltsvluchten uit, van grote hoogte duikt hij naar beneden waarbij hij regelmatig rond zijn as draait. In deze periode paren ze zeer regelmatig, het wijfje zit ergens aan de rand van het rietveld voortdurend te roepen, tot het mannetje komt aanvliegen om te paren.  

Tussendoor zijn ze druk bezig met de nestbouw, rietstengels en fijne takken die ze in de onmiddellijke omgeving van de broedplaats vinden, worden constant naar de nestplaats gevlogen. Zowel het mannetje als het wijfje bouwt het nest.

Het mannetje komt nu ook regelmatig met prooi om aan zijn wijfje te geven. De voedseloverdracht gebeurt soms tijdens de vlucht waarbij het wijfje even op haar rug draait terwijl het mannetje boven haar vliegt en de prooi laat vallen in de poten van het wijfje. Ook wordt de prooi soms ergens op de grond gelegd.

Wanneer het wijfje haar eerste ei heeft gelegd is er nog weinig beweging in de omgeving van de broedplaats. Zeer vroeg in de ochtend, nog voor zonsopgang, maakt ze soms een korte vlucht om haar vleugels even te strekken. Het wijfje verlaat gedurende de hele broedperiode, die ongeveer een maand duurt, bijna niet meer het nest. Voor voedsel is ze nu afhankelijk van haar mannetje.

Het wijfje op de foto's heeft wingtags of vleugelkleurmerken. Deze wingtags hebben een unieke code en zijn duidelijk genoeg om ze vanop afstand af te lezen. Op die manier kan men onder andere nagaan of de vogels plaatstrouw zijn. Dit kadert in het onderzoeksproject over de bruine kiekendief door het Instituut voor Natuur en Bosonderzoek (INBO).

Het wijfje met de fuchsia wingtags is in 2012 geringd in de Jeronimus Oudland Polder te Watervliet. In 2013 is ze waargenomen op 13 april aan het Leopoldkanaal te Watervliet. Vorig jaar heeft ze gebroed in de Oostpolderkreek te Sint-Jan-In-Eremo, ongeveer 1 km van haar geboorteplaats. Spijtig genoeg was het broedsel mislukt. Nu broedt ze terug niet verder dan 1 km van haar geboorteplaats. Hopelijk zal het broedsel nu wel een succes worden, en kan ik in één van volgende berichten foto's tonen van de jonge kiekendieven. 

Het was een intensieve periode de laatste weken, elke dag een uur voor zonsopgang in de hut, zo vroeg in de ochtend vliegen de kiekendieven nog niet. Na 10 uur viel meestal de activiteit stil en kon ik terug naar huis. 

lg bruinekiekendiefDSC 0569

 

lg kiekendiefDSC 1061

 

lg kiekendiefDSC 1002

 

lg kiekendiefDSC 1057

 

lg kiekendiefDSC 0918 

Eieren na pasen

Eind maart was de hermelijn terug zeer actief. Het diertje zag er nog maagdelijk wit uit, dit is haar camouflage pels voor in de winter. Als er sneeuw ligt is ze inderdaad moeilijk waar te nemen, maar in sneeuwloze winters is het diertje van kilometers ver te zien. Alhoewel, ze zijn vliegensvlug en ze verplaatsen zich vooral in dekking. 

Het winterkleed wordt vervangen door het kanstanjebruine zomerkleed eind maart, dit duurt ongeveer 10 dagen. 

Of dit  hetzelfde diertje is dat ik twee jaar geleden heb gefotografeerd, weet ik niet, maar ik vermoed van wel.

Ze is verlekkerd op eieren en heb hier handig gebruik van gemaakt om de hermelijn te betrappen. Met een fotoval heb ik ze kunnen fotograferen. 

lg hermelijn-DSC 9573

 

Poel

Het was een kwakkelwinter bij uitstek in de Meetjeslandse polders, geen sneeuw en bijna geen vorst . Maar vorige week was er dan toch een zeldzame winterochtend met lichte vorst en wat nevel.

Dit zijn de momenten om landschappen te fotograferen. Tijdens de ochtend is het zonlicht nog zwak waardoor het mogelijk is om tegenlichtopnames te maken.

Deze pittoreske plaats in de St-Janpolder in de omgeving van de Boerekreek is één van de pareltjes in de Meetjeslandse polders. Een weide met oude knotwilgen en een veedrinkpoel, een sloot met een rietveld en een natte weide. Alle typische polderbiotopen vind je hier op een zakdoek.

lg poelpanorama 

Rode kreek als nieuwjaarskaart

Vooreerst mijn beste wensen aan iedereen en vooral een goede gezondheid. Ook wens ik jullie vele verrassende ontmoetingen in de natuur.

Vorige week had ik nog zo een verrassende ontmoeting met de Blokkreek die als het ware in vuur en vlam stond. Het diepe ochtendrood was te bewonderen voor zonsopgang. Dit duurt meestal niet lang, het is zaak om op het juiste moment op de juiste plaats te zijn. 

Het morgenrood en avondrood is typisch voor de winter, de zonnestralen moeten nu een lange weg afleggen doorheen de atmosfeer. Het zonlicht wordt verstrooid door stofdeeltjes of waterdamp in de atmosfeer. Het rode licht wordt het minst verstrooid en hierdoor is het rode licht best zichtbaar.

De Blokkreek is ontstaan op het einde van de 80-jarige oorlog door opzettelijke overstromingen. Samen met de Vrouwkeshoekkreek en de Hollandersgatkreek vormt de Blokkreek eigenlijk één overstromingsgeul die rond 1620 is ingedijkt.

blokreek-kaartje